Ola iedereen!
Hier bericht vanuit het zonnige Barcelona!
Het weer is hier echt prachtig, het zonnetje schijnt en het is zo rond de 20 graden. Heerlijk dus! Toch vinden de Spanjaarden het koud, ze lopen hier rond met winterjassen. Ik heb zelfs gehoord dat er iemand is die met kwee paar sokken aanslaapt. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan wanneer ze in Nederland zijn. Die gaan daar bevriezen.
Het eten is natuurlijk ook heel anders als in Nederland. Je ontbijt ´s morgen gewoon netzoals in Nederland, ofja op hetzelfde tijdstip. Want ontbijten doen ze hier met koekjes en cakejes. Persoonlijk heb ik ´s morgens liever een boterham met kaas, maar de kaas is hier ook niet te eten. In Nederland eten wij dan weer zo rond 1 uur, maar dat is hier om 3 uur. Niet net als ons boterhammen, maar warm eten. De tweede dag ging ik met mijn partner David eten met de hele familie bij oma. De hele tafel stond vol met brood, chips, toostjes en nog veel meer. Ik had al niet zo´n honger, maar ik had me al helemaal volgepropt met brood. Toen dat allemaal op was zegt David:” Now we start toe at”. Dus ik dacht NEE, moet ik nou nog meer gaan eten.
Nederlanders zijn vaak erg gehaast, maar Spanjaarden zijn precies het tegenovergestelde. Die doen alles op hun gemakje. Spreken ze op 10 uur af, dan komen ze om 11 uur een keertje aankakken. Ook het lopen door de stad gaat heel langzaam. Zo langzaam dat iedereen gefrustreerd raakt, omdat het zo langzaam gaat. E is een ding dat snel gaat hier, en dat is de tram. Dat heeft Sara geweten. Vanmorgen gingne we met de hele Nederlandse club een sightseeing door Barcelona maken. We moesten met de metro. Op het metro station stond een snoep automaat en daar had ze wel zin in. Ze was aan het klooien met die automaat, maar die wou haar geld niet accepteren. Anne gaf haar wat geld, maar inmiddels was de trein al gearriveerd. Iedereen stapte vlug in, maar Sara was te laat en bleef alleen achter op het station. Één gelukje, de metro gaat om de 2 minuten, dus de volgende halte stapte we met de hele club uit en wachtte we op de volgende metro.
Ik heb jullie weer een beetje op de hoogte gebracht van de resiente gebeurtenissen, en wat voor mij qua cultuur echt heel anders is.
Adiós!
Kelly
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten